8 Mayıs 2015 Cuma

Sesimi Duyan Var Mı?




Herkese merhaba! Aslında bundan önce dört tane blog yazım vardı ama içime sinmediler. Ben de silip yeni bir başlangıç yapayım dedim. Silmemin nedeni çok boş ve depresif olmasıydı. Her neyse, yeni başlangıçlar iyidir değil mi?
 Son zamanlarda bir sürü blog takip eder oldum ve evet anlık bir özentilikle burayı açtım. Buraya ne yazarım tam kestiremiyorum. Amacım benimle ortak ilgilere sahip insanları bulup onlarla sohbet etmek aslında. Kendimi tanıtmam gerekirse on dokuz yaşında üniversite sınavına ikinci kez hazırlanan -daha doğrusu hazırlanamayan- sıradan bir kızım. Çizgi dizi izlemeyi, manga/kitap okumayı, otome oyunları oynamayı, yazmayı ve sorumluluklarımdan kaçmayı çok severim. Beni tam tanımayanlar "sessiz" ve "iyi" diye nitelendirirken tanıyanlar "tuhaf", "bencil" ve "gamsız" der. Peki gerçekte nasıl biriyim? Sanırım hâlâ bunun cevabını arıyorum. Bir yanım gerçekten depresif ve umutsuzken diğer yanım azimli ve hayat dolu. Bu iki taraf arasında gelip giderken hayatta bocalayıp duruyorum.
  Eskiden Hey Arnold vardı hatırlayan var mı? İzleyen varsa profil resmimdeki güvercin adamı hatırlar belki. Küçükken beni çok etkilemişti o bölüm şimdi birden aklıma geldi, tekrar izledim. Hâlâ bendeki etkisini kaybetmemiş. Şimdiki çizgi filmlere bakıyorum da çoğu çok sıkıcı ve kötü. Belki yaratıcı olmasından çok eğitici olmaları daha iyi bir şeydir bilemiyorum. Gerçi ben yaratıcı olmasını yeğlerim, gerçek dünya sana sayıları ve renkleri öğretebilir ama hayal gücünü geliştirip sana yeni dünyalar veremez. Tabi bu benim düşüncem. Neyse ilk yazı kısa olsun böyle. Kendinize iyi bakın. 


2 yorum:

  1. Hey Arnold, aynı dönemden pek çok diğer çizgi film gibi, bir efsaneydi.

    YanıtlaSil