16 Ocak 2017 Pazartesi

 Yaklaşık bir sene önce yine ilk dönem bitmişken yalnızlıktan bunalıp bloğumda almışım soluğu. Tekrar aynı durumda olmam hakkında ne hissetsem bilemiyorum. Yine boş bir yurt ve yine karanlıkta oturup iki kelimeyi bir araya getirmeye çalışan Merdiven Çocuk. Artık kendime nasıl bir yol çizmem gerektiğini bilmiyorum. Tüm kelimelerim tükendi ve deneyecek başka bir yol bulamıyorum. Bomboşum. Belki de bununla lanetlendim. Belki de artık kendimden bir şey beklememeliyim. Hiçbir tutkusu ve yeteneği olmayan, bu dünyadan hiçbir iz bırakmadan gidecek olan bir insan evladıyım işte. En çokta kendimi nerede kaybettim onu merak ediyorum. Hayır, ''kendini kaybetmek'' olmadı belki de. Ben asla kendimi bulamadım ki.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder